محرّم ماه غم نيست ،ماه عشق است!
محرّم  ، محرم  درد  حسين است!

عصر یک جمعه دیگر دلم گفت:بگویم.بنویسم که چراعشق به انسان نرسیدست؟

چرا آب به گلدان نرسیدست؟

وهنوزم که هنوز است غم عشق به پایان نرسیدست؟

بگو حافظ دلخسته زشیراز بیاید بنویسد که هنوزم که هنوز است چرا یوسف گم گشته به کنعان نرسیدست؟

وچرا کلبه ی احزان به گلستان نرسیدست؟

عصر این جمعه ی دلگیر وجود تو کنار دل هر بی دل آشفته شود حس ، تو کجایی گل نرگس؟؟

منتخبی از سروده ی آقای برقعی.

ما با خیال روی تو هم مست میشویم

فرصت اگر برای تماشا نمی دهی

خدایا،تورا شکر میکنم که اشک را آفریدی،که عصاره ی حیات انسان است.آن گاه که در آتش عشق میسوزم یادرشدت درد میگدازم،یادر شوق زیبایی وذوق عرفانی آب میشوم وسراپای وجودم روح میشود،عشق میشود،سوز میشودوعصاره ی وجودم به صورت اشک آب میشود وبه عنوان زیباترین محصول حیات که وجهی به عشق وذوق دارد،و وجهی دیگر به غم ودرد،به دامان وجودم فرو میچکد.
اگرخدای بزرگ از من سندی بطلبد،قلبم را ارائه خواهم داد واگر محصول عمرم را بطلبد،اشک را تقدیم خواهم کرد.
خدایا....
تومرا سوختی،گداختی،فشردی،زدودی،پختی.
تو مرا اشک کردی که همچون باران بر نمکزار انسان ببارم.
تو مرا فریاد کردی که همچون رعد در آسمان میان طوفان حوادث بغرّم.
تو مرادرد وغم کردی تا همنشین محرومین ودلشکستگان باشم.
تو مرا عشق کردی تا در قلب های عشاق بسوزم.
تومرا.....

 نیایش های شهید دکترمصطفی چمران

باخودم میگم چقدر آقا غریب وچقدر مظلومه
مگه ما چه گلی به سرآقا زده ایم؟
چه کاری کرده ایم که قلب مولا از ما شاد بشه؟
شاید این زبان حال مولاست که

هرکس به طریقی دل ما میشکند    بیگانه جدا دوست جدا میشکند

انديشه ي منجي موعود در آيين بودا،مَيتريه (maitreya) تبيين ميگردد.ميتريه واژه ي سنسکريت وبه معناي مهربان است.در الهيات بودايي او را بوداي پنجم وآخرين بودا از بوداييان زميني ميدانند که هنوز نيامده است،اما خواهد آمد تا همگان را نجات دهد.

سلام ات سلامت بخش روحم     کلامت آرامش بخش جانم

پس کی میایی!؟

در کتاب مقدس عبراني عهد عتيق عنوان "مسيح"به معناي مسح شده ي خداوند،تداعي گرنجات بخشي رسالت مدار است.او را داراي اين ويژگي دانسته اند:پادشاه مسح شده، دين مداري عادل،پيامبر آخر زمان از نسل داوود،وبه نظر برخي از مفسران عهد عتيق،فرمانرواي همه ي امت ها.

اي   گرداننده    چشم ها   و   دل  ها
اي  اداره    کننده ی  شب‌ ها و روزها
اي دگرگون کننده زمان‌ها و گردش‌ها
حال  مرا  به بهترين حال  ، مبدّل  فرما

در اين آيين،موضوع موعودِ نجات بخش بامفهوم سَوشينت(saoshiant) گره خورده است.سوشينت از ريشه  ي سو(su) به معناي سود رساننده است.اين مفهوم اشاره به کساني است که به نوبت در رأس هر هزاره  از واپسين سه هزاره روزگار مي آيند تا پليدي را ريشه کن وجهان رانو کنند.مهمترينشان آخرينشان است.

يا رب نظري بر من سرگردان کن
لطفي بمن دلشده‌ي حيران  کن
با  من  مکن آنچه من سزاي آنم 
آنچه از کرم و لطف تو زيبد آن کن

انديشه ي موعود در آيين هندو با شخصيتي به نام کلکي  kalki يا کلکين   kalkin  شکل ميگيرد که سوار بر اسبي سفيد وبا شمشيري آخته وشهاب گون ظهور ميکندتا شرارت وستم راريشه برکند وعدالت وفضيلت را برقرار سازد.او مردي الوهي وبه نوعي متحد با مقام بي انتهاي خداست

اي چشم انتظاران ظهورباخبر باشيد         بهترين سلطان عالم از همه تنهاتر است.

انديشه ي موعود در مسيحيت به سه گونه نشان داده شده است:گونه ي اول همان انديشه ي موعود يهودي است که در آن،عيساي ناصري نقش مسيح نجات بخش را ايفا ميکند؛در گونه ي ديگر،نويد رجعت عيسي به مثابه داور جهان درآخر زمان،نمايانگر سنخ ديگر موعود است؛در گونه ي سوم،سخن از شخص ديگري است که خود عيسي مسيح وعده ی آمدنش را مي دهد؛کسي که چونان تسلّي دهنده وروح راستي مي آيد وعيسي مسيح (ع) راجلالت مي بخشدوبر اوشهادت ميدهد.مسيحيان اين را همان روح القدس ميدانند.

هرکجاسلطان بود دورش سپاه وعسگر است 

   پس چرا سلطان خوبان بي سپاه ولشکراست؟!

لقب اومهدي(راه يافته)است؛

نامش همنام پيامبر محّمدبن عبدالله(ص)است؛از خاندان پيامبر(ص)واز فرزندان فاطمه(س)دخت پيامبر(ص)است؛در آخر زمان حتي اگراز عمر جهان يک روز بيش نمانده باشد،خداوند آن روز را طولاني خواهد کرد تا او قيام کند وبه خلافت برسد؛مردم در پرتو ولايتش به نعمتي بي سابقه دست خواهند يافت ومال را بي حساب وفراوان خواهند بخشيد؛او ازخلفا واميران دوازده گانه اي است که پيامبر خدا(ص)آمدن آنان را پس از خود بشارت داده است.

مانند سايه ناپايداريم و مانند خاک بي مقدار از کجا بدانيم که تا فردا زنده خواهيم ماند!

بیاکه چشم انتظاریم

ماحلقه اگر بر در مقصود زدیم

از بندگی حضرت معبود زدیم

این الفت ما به دوست امروزی نیست

یک عمردم از مهدی موعود زدیم

مححمدعلی مجاهدی(پروانه)

در روایتی از امام صادق (ع)آمده است که

 در قائم (عج)،سنتی از موسی وسنتی از یوسف وسنتی از عیسی وسنتی از محمّد(ص)است.

سنت او از موسی(ع)آن است که بیمناک ونگران است؛

سنت او از یوسف(ع)آن است که مانند ناشناخته بودن یوسف در میان برادرانش ،در میان مردم ناشناخته است.

سنت او از عیسی(ع)سیاحت وگردشگری است؛

سنت او از محمّد(ص) جهاد است.

گل همیشه بهارم خداکندکه بیایی....

ما معتقديم که عشق سر خواهد زد
بر پشت ستم کسي تير خواهد زد
سوگند به هر چهارده آيه نور
سوگند به زخم هاي سرشار غرور
آخر شب سرد ما سحر مي گردد

مهدي به ميان شيعه برمي گردد

" یأتی بغتةً کالشهاب الثاقب "

            "  اوهمچون شهاب فروزانی ناگهان خواهد آمد. "           

 بحارالانوار